Zachowania trudne
Zachowania trudne to takie które znacząco utrudniają funkcjonowanie rodziny lub dziecka. Najczęściej mówimy o zachowaniach takich jak bicie, plucie, gryzienie czy wybuchy złości. Zachowaniami trudnymi może być też nadmierny lęk, który znacząco ogranicza dziecko, sprawia, że wycofuję się ono z aktywności, wymaga dostosowywania rzeczy pod lęk.
Pracę nad takimi zachowaniami zaczynamy od dokładnego zebrania wywiadu. Pierwsze spotkanie odbywa się więc z opiekunem/opiekunami bez obecności dziecka. Kolejne konsultacje mogą odbywać się z samym dzieckiem lub dzieckiem i opiekunem, w zależności od konkretnego przypadku. Pierwsze spotkanie z dzieckiem to budowanie relacji terapeutycznej, oswojenie go z psychologiem i wyznaczenie celu spotkań. Celem ogólnym pracy z zachowaniami trudnymi jest nauka strategii radzenia sobie w sytuacjach dla dziecka trudnych oraz psychoedukacja rodziców.
Praca z zachowaniami trudnymi wymaga zwykle czasu i cierpliwości. Efekty początkowe będą widoczne w sytuacjach umiarkowanie trudnych dla dziecka. Dopiero poprzez naukę będzie w stanie zastosować nowe umiejętności w bardziej stresujących sytuacjach.
Poprzez pracę z psychologiem, dziecko:
- uczy się nowych umiejętności w celu zmiany i redukcji zachowań niepożądanych,
- rozwija pozytywne zachowania,
- rozwija umiejętności szkolne i społeczne,
- uczy się samodzielności,
- doskonali koncentrację, motywację do pracy i nauki,
- uczy się „jak robić”, a nie tylko czego „nie robić”.
Na pierwsze spotkanie z psychologiem umawiają się rodzice/ rodzic bez udziału dziecka.
